Ptasznik Nanduk różowowłosy (Nhandu tripepii)

Ptasznik Nanduk różowowłosy (Nhandu tripepii)

Nhandu tripepii to naziemny gatunek ptasznika pochodzący z Brazylii, ceniony za szybkie tempo wzrostu, bardzo dobry apetyt oraz efektowny wygląd. Dorosłe osobniki wyróżniają się masywną budową ciała i rudawym odwłokiem pokrytym włoskami parzącymi, które stanowią ich naturalny mechanizm obronny.

Jest to aktywny i szybki gatunek, który najlepiej obserwować po zmroku. Przy odpowiednich warunkach hodowli dobrze się rozwija i chętnie pobiera pokarm, dzięki czemu od lat cieszy się dużą popularnością wśród miłośników ptaszników.

Charakterystyka gatunku

W naturze Nhandu tripepii występuje na terenie Brazylii, gdzie zamieszkuje lasy tropikalne oraz obszary Cerrado. Prowadzi naziemny tryb życia i większość czasu spędza w pobliżu swojej kryjówki.

Jak większość przedstawicieli rodzaju Nhandu, gatunek jest szybki i w sytuacji zagrożenia może wyczesywać włoski parzące. Nie wykazuje dużych wymagań hodowlanych, jednak podczas prac w terrarium zaleca się zachowanie ostrożności.

Najważniejsze cechy:

• szybkie tempo wzrostu,
• bardzo dobry apetyt,
• naziemny tryb życia,
• efektowne ubarwienie,
• aktywność głównie po zmroku,
• gatunek niewymagający dokumentów CITES.

Terrarium i warunki hodowli

Dorosły Nhandu tripepii najlepiej czuje się w terrarium o minimalnych wymiarach 30 x 30 x 30 cm. Najważniejsza jest odpowiednia powierzchnia dna, ponieważ gatunek rzadko się wspina.

Jako podłoże warto zastosować włókno kokosowe lub torf kokosowy o grubości 5-7 cm. W terrarium powinny znaleźć się kryjówka, miseczka ze świeżą wodą oraz skuteczna wentylacja.

Optymalna temperatura utrzymania wynosi 25-28°C, z nocnym spadkiem o około 2-3°C. Wilgotność najlepiej utrzymywać na poziomie 70-80%, delikatnie zraszając część podłoża.

Żywienie

Nhandu tripepii chętnie pobiera większość popularnych owadów karmowych. Podstawę diety mogą stanowić:

• świerszcze,
• karaczany tureckie,
• karaczany argentyńskie,
• szarańcza,
• larwy drewnojada jako okazjonalne urozmaicenie.

Młode osobniki najlepiej karmić 2-3 razy w tygodniu, natomiast dorosłym zwykle wystarcza jeden większy posiłek w tygodniu. Przed wylinką ptasznik może przez pewien czas odmawiać pobierania pokarmu, co jest naturalnym zjawiskiem