Modliszka żarłoczna (Sphodromantis viridis)

Modliszka żarłoczna (Sphodromantis viridis)

Sphodromantis viridis to duża, efektowna i aktywnie polująca modliszka, która od lat cieszy się dużą popularnością w terrarystyce. Jej ciekawą cechą jest zmienność ubarwienia – w zależności od warunków może przyjmować odcienie zielone, piaskowe lub brązowe. Jest stosunkowo łatwa w hodowli, dlatego dobrze sprawdzi się również jako jedna z pierwszych modliszek dla początkującego hodowcy.

Wygląd i zachowanie Sphodromantis viridis

Samice dorastają do około 8-9 cm długości ciała, natomiast samce osiągają około 6-7 cm. Samica przechodzi 7 wylinek, a samiec 6. To duża i dobrze widoczna modliszka, która aktywnie reaguje na obecność pokarmu i potrafi sprawnie polować na różne owady.

Jedną z najbardziej interesujących cech tego gatunku jest możliwość występowania różnych wariantów ubarwienia. Przy niższej wilgotności częściej spotykane są osobniki piaskowe i brązowe, natomiast przy wyższej wilgotności mogą dominować odcienie zielone. Zmienność ta jest związana z przystosowaniem do kamuflażu i sprawia, że wygląd poszczególnych osobników może być bardzo różny.

Warunki hodowli Sphodromantis viridis

Sphodromantis viridis prowadzi nadrzewny tryb życia, dlatego najlepiej sprawdzi się pionowe terrarium z odpowiednią przestrzenią do wspinania oraz miejscem umożliwiającym bezpieczną wylinkę. Dla dorosłej modliszki można zastosować terrarium o wymiarach około 20x20x30 cm.

W terrarium warto umieścić gałęzie i rośliny, które zwiększą dostępną powierzchnię do poruszania się. Możliwa jest również bardziej minimalistyczna aranżacja, jednak wtedy szczególnie ważne jest zapewnienie siatkowej powierzchni, na której modliszka będzie mogła stabilnie zawiesić się podczas wylinki.

Temperaturę należy utrzymywać na poziomie około 24-30°C, a wilgotność około 40-70%, zależnie od warunków panujących w terrarium. Pomieszczenie należy regularnie, ale umiarkowanie zraszać. Oświetlenie nie powinno być zbyt intensywne.

Żywienie i polowanie

To aktywnie polujący drapieżnik, który może przyjmować różnorodny pokarm w zależności od swojego rozmiaru. Młode osobniki wymagają mniejszych owadów, natomiast większym nimfom i dorosłym można podawać większe owady karmowe.

W diecie mogą znaleźć się między innymi:

• muszki owocówki,
• larwy i dorosłe Hermetia,
• karaczany tureckie,
• świerszcze o odpowiednim rozmiarze,
• gąsienice,
• motyle i ćmy,
• jedwabniki morwowe.

Wielkość pokarmu należy zawsze dopasować do wielkości modliszki. Regularne karmienie jest szczególnie istotne przed wylinką oraz w przypadku samicy przygotowywanej do rozmnażania.

Rozmnażanie Sphodromantis viridis

Rozmnażanie tego gatunku jest stosunkowo łatwe. Samiec i samica osiągają dojrzałość płciową około 3-4 tygodnie po ostatniej wylince. Przed połączeniem pary samicę należy dobrze nakarmić, ponieważ jej instynkt łowiecki może stanowić zagrożenie dla samca.

Kopulacja może trwać około 6-18 godzin. Po udanym rozmnożeniu samica składa ooteki, czyli pakiety jaj, które przytwierdza do elementów wystroju terrarium. Pierwsza ooteca pojawia się zwykle około 4 tygodni po kopulacji, a kolejne mogą być składane w odstępach około 4 tygodni.

Jedna ooteca może zawierać około 150-250 jaj. Młode wylęgają się po około 5-6 tygodniach inkubacji w temperaturze około 25-28°C.